Jak zrobić sadzonki drzew iglastych

Jest kilka kroków do wyhodowania własnych sadzonek iglaków. Użycie kultywatora ręcznego lub podłoża do sadzenia może pomóc w osiągnięciu najlepszych rezultatów. Przed przesadzeniem do nowej doniczki należy starannie poluzować korzenie sadzonek. W ten sposób uniknie się opasania, które może być śmiertelne dla roślin iglastych. Można także stratyfikować sadzonki, aby zmniejszyć stres związany z przesadzaniem.

Podłoże do sadzonek iglaków

Aby uzyskać najlepsze rezultaty, należy stratyfikować nasiona iglaków. Jeśli nie stratyfikujesz swoich nasion iglaków, powinieneś posadzić je pod koniec jesieni – Cytat został skomponowany przez ekspertów portalu poradnikklienta.pl. Pozwoli to na schłodzenie ich w ziemi przez zimę. Posadź sadzonki w mieszance mchu torfowego i ziemi doniczkowej. Regularnie nawoź swoje sadzonki iglaków nawozem wolno uwalniającym wysoki azot. Postępuj zgodnie z instrukcjami podanymi na opakowaniu, aby zapewnić zdrową roślinę.

Iglaki najlepiej rosną w pomieszczeniach, ale mogą być również uprawiane na zewnątrz w umiarkowanym klimacie. Po posadzeniu należy zapewnić im pełne nasłonecznienie. Jeśli podłoże do sadzenia wyschnie, należy dodać wody. Kiełkowanie nasion iglaków wynosi około 50%, a jeśli trzymałeś je w chronionym miejscu, zobaczysz zielone igły w ciągu trzech do czterech tygodni. Jeśli nie chcesz spędzić następnych kilku lat na uprawie sadzonek iglaków, upewnij się, że otrzymują one pełne światło słoneczne.

Iglaki są łatwe do rozmnożenia z nasion. Wymagają jedynie kilku kroków. Pierwszym krokiem jest zebranie nasion. Gdy już zbierzesz nasiona, możesz je wysiać. Ważne jest jednak, aby zebrać je w odpowiednim czasie. Nasiona, które są zbyt młode lub zbyt stare mogą nie wykiełkować lub wypaść na wiatr. Dobrym znakiem, że Twoje siewki są dojrzałe jest zmiana koloru. Sadzonki drzew iglastych mają wiele wymyślnych nazw związanych z ich strukturą nośną nasion.

Iglaki wymagają lekko kwaśnej gleby. Preferowane są gleby gliniaste, ponieważ są one dobrze zdrenowane i nie zatrzymują dużo wilgoci. Gleba, która zatrzymuje mało wilgoci, nie potrzebuje dodatkowej materii organicznej, ale jeśli tak jest, można rozważyć zastosowanie podwyższonej rabaty. Należy jednak pamiętać o dokładnym i starannym sprawdzeniu korzeni sadzonek iglaków. Należy je posadzić tak, aby ich korzenie miały miejsce na wzrost.

Sprawdź także:  Które drzewa do ogrodu są najbardziej kolorowe?

Kontenerowe sadzonki iglaków zmniejszają stres związany z przesadzaniem

Rosnącym trendem na jałowym południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych jest wykorzystywanie kontenerowych sadzonek iglaków do przesadzania. Rośliny te idealnie nadają się do uprawy w pojemnikach, ponieważ wbudowany system ochronny utrzymuje je w stanie spoczynku i chroni przed wiatrem i światłem słonecznym. Oprócz zmniejszenia stresu związanego z przesadzaniem, sadzonki w pojemnikach umożliwiają przechowywanie w chłodnym, ciemnym miejscu przez trzy do czterech tygodni bez utraty jakości materiału sadzeniowego. Czas sadzenia wydłuża się przy mniejszych obawach o warunki środowiskowe.

Sadzonki kontenerowe wymagają jednak innych technik kulturowych niż materiał z korzeni. W przeciwieństwie do roślin odziomkowych, sadzonki w pojemnikach wymagają jednolitego podłoża i powinny być zwilżone przed posadzeniem. Przed napełnieniem pojemników podłoże powinno być lekko zwilżone. Lekko zwilżone podłoże jest łatwiejsze w obsłudze i należy je lekko zwilżyć przed napełnieniem. Podłoże powinno być zwilżone do pojemności pola.

Rodzaje szoku transplantacyjnego zależą od rodzaju stresu i czasu jego trwania. Rośliny mogą obumrzeć z powodu szoku po przeszczepie, jeśli ich system korzeniowy różni się od tego w nowym środowisku. Aby zminimalizować szok po przesadzeniu, należy stosować dobre techniki sadzenia. Słaby kontakt korzeni z glebą powoduje większość stresów. Na powierzchni gleby i korzenia mogą tworzyć się luki powietrzne. Zdolność rośliny do wyjścia z szoku po przesadzeniu zależy od regeneracji korzeni i wzrostu w wilgotnej glebie.

W przeciwieństwie do sadzonek drzew iglastych z gołym korzeniem, sadzonki w pojemnikach można sadzić wcześniej wiosną lub późną jesienią. W przeciwieństwie do sadzonek drzew z gołym korzeniem, drzewa te są chronione korkiem glebowym. Pojemnik może utrzymać te rośliny w zacienionym środowisku przez dłuższy czas. Przy odpowiedniej pielęgnacji sadzonki te można sadzić bez stresu związanego z przesadzaniem. Zwykle przetrwają i będą dobrze rosły w krajobrazie.

Gleba dla roślin iglastych

Chociaż można sadzić iglaki w różnych glebach, gleby piaszczyste zazwyczaj nie są najlepszym wyborem. Piasek nie utrzymuje wilgoci tak dobrze jak glina, więc trzeba będzie częściej je podlewać. Jednak dobrze zaprojektowany system nawadniania może pomóc w dostarczeniu wody w głąb gleby, aby pobudzić wzrost korzeni i zapobiec spływaniu wody. Aby poprawić strukturę gleby, przed sadzeniem dodaj do niej substancje organiczne. A przy okazji dodaj kompost.

Aby posadzić drzewa iglaste, należy wykonać te same podstawowe czynności, co w przypadku innych drzew. Zacznij od wykopania dołka o szerokości dwa razy większej niż donica. Należy uważać, aby nie zakopać miejsca podziału komórek, czyli miejsca, w którym pień się rozchyla. Następnie wypełnij otwór rodzimą ziemią. Aby uzyskać najlepsze wyniki, należy dodać materii organicznej tylko do około jednej trzeciej rodzimej gleby. Zbyt duża ilość kompostu może zniechęcić korzenie do wzrostu.

Sprawdź także:  Które drzewa są trujące?

Jeśli sadzisz w donicy, najlepszym momentem na posadzenie iglaka jest wczesna jesień. Dzięki temu będzie miał czas na założenie korzeni. Ponadto ciepła gleba bardziej sprzyja sadzeniu iglaków. W klimacie południowym sadzić karłowe iglaki pod popołudniowym cieniem. W ten sposób uzyskasz od tych drzew pożądane efekty. Trzeba jednak pamiętać, że gleba pod rośliny iglaste powinna być starannie przygotowana przed posadzeniem.

Jeśli chodzi o uprawę iglaków, standardowe gleby doniczkowe są na ogół wystarczające, ale nie idealne. Dostosuj glebę do klimatu, rośliny i pojemnika. Nie zapomnij o dobrym systemie drenażu! Nie zapominaj też o regularnym podlewaniu! Niewielka ilość wody to długa droga do zdrowej rośliny. Nie podlewajcie roślin zbyt obficie – wystarczy odrobina każdego dnia.

Stratyfikacja

Stratyfikacja sadzonek iglaków odbywa się zimą na zewnątrz, ale można ją również przeprowadzić sztucznie, w lodówce. Aby zainicjować stratyfikację, należy przed sadzeniem namoczyć nasiona w wodzie przez 12-24 godziny. Po namoczeniu, należy pokryć nasiona wilgotnym materiałem, aby utrzymać temperaturę wody i gleby pomiędzy 45 a 40 stopni Fahrenheita. Niektóre nasiona nie wymagają stratyfikacji, gdy są sadzone świeże, ale starsze nasiona mogą skorzystać z okresu przechowywania w chłodni.

Proces stratyfikacji polega na zanurzeniu nasion w wodzie na okres od czterech do pięciu dni, podczas którego zostaje usunięta okrywa nasienna. Czas spędzony w wilgotnych, chłodnych warunkach stymuluje wzrost enzymatyczny, uwalnia bloki metaboliczne. Dodatkowo stratyfikacja powoduje rozerwanie mechanicznych ograniczeń w okrywie nasiennej, co może skutkować zwiększeniem szansy na kiełkowanie. Stratyfikacja może również łagodzić objawy spoczynku fizjologicznego, ale do potwierdzenia jej skuteczności potrzeba więcej badań.

Podczas kiełkowania wpływ stratyfikacji przedkiełkowej był bardziej znaczący niż wpływ światła podczas kiełkowania. Stratyfikowane siewki Picea glauca, Abies grandis i Pseudotsuga menziesii var. latifolia nie reagowały na światło w taki sam sposób jak ich niestratyfikowane odpowiedniki.

Chociaż w klimacie tropikalnym nasiona drzew iglastych kiełkują szybko, większość gatunków z chłodnej strefy umiarkowanej wymaga stratyfikacji podczas zimy, aby chronić przyszłość lasu. Wiosną zarodek zaczyna wchłaniać wodę. Korzeń siewki zaczyna przebijać się przez płaszcz nasienny i wnikać do gleby. Enzymy stymulujące wzrost aktywują bloki metaboliczne. Sadzonka iglasta wychodzi ze stanu uśpienia i wyrasta na małą, wytrzymałą sadzonkę.

Sprawdź także:  Które drzewa mają wąski pień?

Badanie żywotności siewek drzew iglastych

Aby sprawdzić żywotność siewek drzew iglastych, należy najpierw namoczyć je w wodzie przez jeden do dwóch dni. Nasiona mogą szybciej wchłonąć wodę, jeśli jest ona ciepła, a wykazano, że bieżąca woda poprawia dostępność tlenu. Praktyka ta nie została jednak potwierdzona doświadczalnie w przypadku iglaków z północno-zachodniego Pacyfiku. W jednym z badań stwierdzono, że bieżąca woda nie poprawia żywotności sadzonek jodły szlachetnej. Dlatego też należy stosować obie metody.

Żywotność siewek drzew iglastych jest zwykle przeszacowana ze względu na obecność okrywy nasiennej. Wynika to z faktu, że nasiona drzew iglastych przechodzą przedłużoną stratyfikację. Ponadto brak wrodzonego uśpienia sprawia, że zawiązywanie się siewek jest bardziej nieprzewidywalne. Z kolei szybkie zaprawianie nasion ograniczy lub całkowicie wyeliminuje konieczność stratyfikacji. Jest to szczególnie korzystne w przypadku upraw szkółkarskich.

Nadtlenek wodoru był stosowany do pomiaru żywotności siewek. Jego działanie na zarodki różni się od działania na żywą tkankę. Nasiona, które mają uszkodzoną okrywę nasienną, będą absorbować chlorek baru. Metoda ta jest szybka, ale wiąże się z wysokimi kosztami sprzętu. Promieniowanie rentgenowskie może być również przydatne w określaniu żywotności siewek drzew iglastych, ale jest trudniejsze do interpretacji niż test cięcia.

Na szybkość kiełkowania nasion drzew iglastych wpływa wiele czynników. Wilgotność nasion musi być niższa niż cztery procent, natomiast długość preszpanu wynosi od dwudziestu siedmiu do siedemdziesięciu jeden procent, w zależności od gatunku. Ważne jest również zrozumienie szybkości kiełkowania nasion jodły szlachetnej, która waha się od dwudziestu siedmiu do siedemdziesięciu procent w zależności od szkółki.

Podobne tematy