Jakie drzewa karłowe są najlepsze do ogrodu?

Jeśli szukasz mniejszego drzewa do posadzenia w swoim ogrodzie, rozważ Crataegus monogyna, japońską sosnę czarną, jodłę hiszpańską lub jodłę balsamiczną. Więcej informacji o każdej z tych odmian znajdziesz w tym artykule. Gdy już wybierzesz rodzaj rośliny, możesz wybrać rozmiar drzewa, które chcesz hodować. Oto lista cech charakterystycznych każdego z nich.

Japońska sosna czarna

Najlepszym sposobem na uprawę japońskiej sosny czarnej w ogrodzie jest zakup odmiany karłowej. Drzewa te zachowują głęboki zielony kolor przez całą zimę i osiągają wysokość 2 stóp i szerokość 4 stóp w ciągu 10 lat. Emory’s Dwarf to doskonały zamiennik sosny mugo. Ta odmiana ma grube płytki kory, które wykazują przesadne poszycie nawet w młodym wieku.

Uprawiając japońską sosnę czarną bonsai, wybierz glebę doniczkową bogatą w materię organiczną. Gleba powinna mieć dobry drenaż i powinna być napowietrzona przez dodanie kruszonych skał. Te kawałki skał mogą obejmować Akadamę, grubsze ziarna piasku, rozłożony granit, turkus i diatomit. Rodzaj gleby należy wybrać w oparciu o lokalny klimat. Jeśli japońska sosna czarna rośnie w pojemniku z doniczką, idealna będzie mieszanka 50 procent akadamy i 50 procent pumeksu. Aby korzenie dobrze się rozwijały, należy użyć mieszanki ziemi doniczkowej o równowadze pH 6 i 7.

Po wybraniu pojemnika na nasiona należy umieścić je na zewnątrz, gdzie będą miały dostęp do dużej ilości światła słonecznego. Nasiona wykiełkują w ciągu 15-90 dni. Następnym krokiem jest przesadzenie ich do poszczególnych doniczek. W zależności od wielkości pojemnika, japońska sosna czarna osiągnie wysokość od czterech do pięciu stóp w ciągu dziesięciu lat. Roślina ta jest dobra na wzgórza lub brzegi i dorasta do około 5 stóp wysokości.

Jodła balsamiczna

Rodzimy zasięg jodły balsamicznej to Ameryka Północna, Europa i Azja. Optymalne warunki wzrostu i utrzymania to temperatura w zakresie od 18 do 21 stopni Fahrenheita latem i 10 stopni poniżej tej wartości zimą. Najlepiej radzą sobie w regionach górskich i mogą być trudne do utrzymania w zdrowiu na półkuli południowej. Aby pomóc Ci w wyborze odpowiedniego drzewa, czytaj dalej, aby poznać wady i zalety jodły balsamicznej.

Sprawdź także:  Jakie drzewa do ogrodu potrzebują dużo wody?

Abies balsamea ‘Nana’ to zwarta, przysadzista jodła o gęstej koronie. Rośnie powoli i łatwo, od małej sadzonki do w pełni rozwiniętego drzewa w ciągu 5-6 lat. Jest mrozoodporna w strefie od 1 do 6. Jej liście są atrakcyjne przez cały rok, a sama roślina rośnie powoli. Liście są ciemnozielone i mają przyjemny zapach balsamu, który sprawi, że jesienne krajobrazy będą wyglądać szczególnie efektownie.

Sadząc jodłę balsamiczną, najlepiej jest pobierać sadzonki późną jesienią lub wczesną zimą, kiedy drzewo jest w stanie spoczynku. Gleba powinna być dobrze zdrenowana i żyzna. Do sadzenia należy wykonać dołek nieco większy niż bryła korzeniowa. Upewnij się, że gleba ma głębokość co najmniej ośmiu cali, w przeciwnym razie drzewo zostanie zahamowane. Jeśli drzewo jest rozmnażane przez sadzonki, można rozważyć nawożenie go od czasu do czasu, aby zwiększyć szanse na udany przeszczep.

Jodła hiszpańska

Jeśli chcesz wyhodować gęstą ścianę liści, idealnym wyborem będzie jodła hiszpańska. To wiecznie zielone drzewo wymaga wprawdzie więcej pielęgnacji, ale może przetrwać dziesiątki lat, a jego liście robią wrażenie nawet wtedy, gdy są posadzone blisko siebie. Innym popularnym drzewem karłowatym jest klon japoński, który doskonale wygląda zarówno pojedynczo, jak i w grupach. Jeśli mieszkasz w chłodniejszym klimacie, lepszym wyborem może być jodła hiszpańska. Drzewa te dorastają do 15 stóp wysokości i szerokości, a ich liście przypominają igły.

Główny gatunek sekwoi może osiągnąć 100 stóp, ale wolno rosnąca odmiana znana jako ‘Miss Grace’ osiągnie tylko 8 stóp po dziesięciu latach. Drzewo ma skłonność do płaczu, ale można je również palikować, aby rosło w pozycji wyprostowanej. Toleruje różne gleby, ale najlepiej czuje się w wilgotnej, dobrze zdrenowanej.

Sprawdź także:  Jak przechowywać sadzonki drzew

Jodła hiszpańska to bardzo wytrzymały iglak, który rośnie w górach Maroka i południowej Hiszpanii. Może rosnąć w kredzie i innych suchych regionach. Jest niezwykle wytrzymała i może przetrwać temperatury nawet do minus dziesięciu stopni. Nie należy go jednak sadzić w miejscach, gdzie latem panują ekstremalne temperatury. Najlepiej sadzić go w miejscach, które otrzymują przyzwoitą ilość światła słonecznego i dobry drenaż.

Świerk serbski

Karłowy świerk serbski jest jednym z najbardziej przystosowawczych świerków, dzięki czemu doskonale sprawdza się zarówno w ogrodach w pełnym słońcu, jak i w miejscach częściowo zacienionych. Jego szeroki zakres wzrostu sprawia, że nadaje się na różne gleby, choć preferuje gleby głębokie, bogate i wilgotne. Ponadto jest podatna na wiele szkodników i chorób, w tym na przędziorki, mszyce i mączniaki.

Ulistnienie karłowego świerka serbskiego jest wyjątkowe. Górna powierzchnia jest niebiesko-zielona, natomiast spód jest srebrny. Ten dwukolorowy wygląd nadaje mu żywy wygląd i pozwala dobrze komponować się z niemal każdym kolorem. Nadają się szczególnie do ogrodu, ponieważ dojrzewają powoli. Stanowią piękny dodatek do trawnika lub ogrodu, ale należy pamiętać o odpowiednim zaplanowaniu przestrzeni dla nich, aby mogły się rozwijać.

Karłowe świerki serbskie są idealne do ogrodu, ponieważ tolerują różne warunki glebowe i mogą rosnąć nawet w pojemnikach. Jeśli tylko gleba jest dobrze zdrenowana, nie ucierpią zbytnio. Karłowe świerki serbskie są również odporne na suszę i mogą być uprawiane z roślinami okrywowymi, aby ukryć korzenie w miejscach zacienionych. Choć przycinanie nie jest w przypadku tego drzewa wymagane, korekty najlepiej wykonywać wczesną wiosną.

Karłowy świerk serbski jest najlepszy do małego ogrodu, ponieważ jest prawdziwym drzewem, nadającym wysokość nisko rosnącym roślinom zimozielonym. Dzięki temu idealnie nadają się do ogrodu o ograniczonej przestrzeni, ponieważ mogą pod nimi zmieścić się inne rośliny. Karłowe świerki serbskie są również mało wymagające i mało wymagające, stanowią więc doskonały wybór do nasadzeń krajobrazowych.

Sprawdź także:  Jakie dekoracje są najlepsze dla drzew w ogrodzie?

Palma kucykowa

Palma kucykowa to doskonała roślina dla tych, którzy są zapominalscy i nie podlewają roślin tak często, jak powinni. Najczęstszym błędem popełnianym przez tę roślinę jest nadmierne podlewanie, zwłaszcza zimą. Kucyk ma długie, wąskie, zielone liście, które zwijają się w dół, podobnie jak ogon kucyka. Liście należy często myć wodą o temperaturze pokojowej, aby nie były siedliskiem przędziorków. Palma kucyka ma kwiaty, gdy dorośnie do kilku lat. W przypadku uprawy w pomieszczeniach zamkniętych większość roślin nie kwitnie.

Ta palma osiąga wysokość sześciu stóp w stanie dojrzałym. Aby dobrze się rozwijać, potrzebuje od sześciu do ośmiu godzin bezpośredniego światła słonecznego. Jej nazwa pochodzi od spuchniętej części pnia w okolicach poziomu gruntu. Ta część pnia magazynuje wilgoć, więc jest odporna na suszę. Przesadzanie tej rośliny co dwa lub trzy lata jest najlepszym rozwiązaniem dla małego ogrodu. Jeśli nie jesteś pewien, która palma jest najlepsza dla Twoich potrzeb, czytaj dalej!

Najlepsza lokalizacja dla palmy Ponytail zależy od powierzchni ogrodu. Najlepiej czują się w jasnym, pośrednim lub nawet pełnym słońcu, choć tolerują też słabe światło i mogą przetrwać w miejscach zacienionych. Palmy lubią wschodnią lub zachodnią ekspozycję, ale nie radzą sobie dobrze w miejscach o słabym oświetleniu. Dobrym miejscem do posadzenia jednego z tych drzew jest miejsce słoneczne z przefiltrowanym światłem.

Podobne tematy